Çukurova'nın küçük bir köyünde büyüyen Zehra, hayatın ona çizdiği sınırların dışına çıkmanın yalnızca başkalarına ait bir ayrıcalık olduğunu sanır. Yoksulluğun sessiz ağırlığı arasında geçen çocukluğu boyunca, başka hayatlara uzaktan bakarak büyür.
Bir yaz boyunca gül serasında çalışmaya başladığında, ilk kez "yukarı" diye adlandırılan başka bir dünyanın varlığını fark eder. Güllerin, emeğin, sınıf farklarının ve gençliğin içinde, kendi kaderine karşı uyanan bir sesle tanışır.
İlk aşkın heyecanı, eğitimin dönüştürücü gücü ve kendi kaderini seçme cesaretiyle Zehra, ulaşılmaz sandığı hayatın aslında düşündüğünden çok daha yakın olduğunu keşfeder.
Özhan Özdemir, taşranın sessizliğini, kadın emeğini ve sınıf mesafelerini sade ama güçlü bir anlatımla görünür kılıyor.